تعویض خودکار ارز: چه زمانی سود دارد و چه زمانی بی‌صدا برایتان هزینه دارد
یک سوئیچر سود واقعاً چه چیزی را مقایسه می‌کند، سه هزینه‌ای که در نظر نمی‌گیرد، و چرا روش پاداش‌دهی تعیین می‌کند که جابه‌جایی رایگان است یا پرهزینه.
یک سوئیچر چه می‌کند
یک سوئیچر سود (profit switcher) چند ارز را که سخت‌افزار شما می‌تواند استخراج کند زیر نظر دارد، تخمین می‌زند که هر کدام در همین لحظه چقدر درآمد دارد، و دستگاه استخراج را به سراغ ارزی می‌برد که بهترین به نظر می‌رسد. بازارهای اجاره هش‌ریت وقتی به‌جای استخراج، هش‌ریت می‌فروشید، همین کار را از طرف شما انجام می‌دهند.
وعده آن روشن است و حسابش غیرقابل‌انکار به نظر می‌رسد: همیشه روی پردرآمدترین ارز باشید. این گاهی واقعاً درست است. بقیه اوقات با اطمینان کامل اشتباه است، و دلیلش این است که مقایسه‌ای که انجام می‌دهد همان مقایسه‌ای نیست که به شما پول می‌دهد.
تخمین‌ها را مقایسه می‌کند، نه نتایج را
عددی که یک سوئیچر بر اساس آن رتبه‌بندی می‌کند، درآمد به ازای هر واحد هش‌ریت است که از سختی فعلی یک ارز و قیمت فعلی آن محاسبه می‌شود. هر دو تغییر می‌کنند، و دومی به دلایلی تغییر می‌کند که هیچ ربطی به استخراج ندارد.
این باعث می‌شود رتبه‌بندی پیش‌بینی‌ای بدون حاشیه خطا باشد. وقتی دو ارز تنها چند درصد با هم فاصله دارند، که بیشتر اوقات چنین است، رتبه‌بندی در محدوده نوفه قرار دارد و سوئیچری که بر اساس آن عمل کند روی شیر یا خط معامله می‌کند و برای این جابه‌جایی هزینه واقعی می‌پردازد.
هزینه اول: دستگاه استخراج متوقف می‌شود
جابه‌جایی یعنی راه‌اندازی مجدد نرم‌افزار استخراج، و اغلب بازسازی هر مجموعه داده‌ای که الگوریتم جدید پیش از تولید اولین شیر لازم دارد. در این مدت دستگاه استخراج هیچ درآمدی ندارد.
روزی یک بار، این نامرئی است. هر بیست دقیقه یک بار، این مالیاتی دائمی بر کل فعالیت است، و با تعداد کارت‌های گرافیک بیشتر می‌شود. این همان هزینه‌ای است که افراد پس از یک ماه جابه‌جایی کشف می‌کنند، وقتی درآمد کل کمتر از قبل است و نمودارهای هش‌ریت خوب به نظر می‌رسند.
هزینه دوم: دوری که از آن بیرون می‌روید
این همان هزینه‌ای است که افراد را غافلگیر می‌کند، و کاملاً به نحوه پرداخت استخری که از آن می‌روید بستگی دارد.
در طرحی که به ازای هر دور پرداخت می‌کند، شیرهای شما ادعای شما بر بلاکی است که آن دور در نهایت پیدا می‌کند. اگر پیش از پیدا شدن آن بروید، ریسک را شما پذیرفته‌اید و پاداش را کس دیگری می‌برد. طرح‌هایی که دقیقاً برای جلوگیری از این رفتار طراحی شده‌اند، یعنی جایی که پرداخت به سهم شما از تاریخچه اخیر بستگی دارد، این را حتی آشکارتر می‌کنند: رفتن جایگاه شما را صفر می‌کند، و کاری که اندوخته بودید دیگر به حساب نمی‌آید.
در طرحی که به ازای هر شیر پرداخت می‌کند، این هزینه نزدیک به صفر است. قیمت هر شیر همان زمان که آن را ارسال کردید تعیین شده بود، پس رفتن فقط به اندازه زمانی که جابه‌جایی طول می‌کشد برایتان هزینه دارد.
پس نسخه صادقانه این توصیه این است: جای سوئیچر روی پرداخت به ازای هر شیر (pay-per-share) است، یا روی استخری که آن‌قدر در آن می‌مانید که دورها به پایان برسند. جابه‌جایی مکرر میان استخرهای مبتنی بر دور یعنی تأمین مالی مکرر دورهایی که به کس دیگری پرداخت می‌کنند.
هزینه سوم: داستی که پشت سر جا می‌گذارید
هر ارزی که به سراغش می‌روید جایی موجودی‌ای باقی می‌گذارد. اگر هنگام رفتن کمتر از آستانه پرداخت آن استخر باشد، همان‌جا می‌ماند، و سوئیچری که در یک ماه به دوازده ارز سر بزند، دوازده مبلغ کوچک را در دوازده استخر جا می‌گذارد.
هر کدام به‌تنهایی ناچیز است، اما روی هم نه، و اغلب هرگز بازیابی نمی‌شود، چون رسیدن به هر آستانه یعنی بازگشتن به آن ارز به مدتی کافی تا بقیه را به دست آورید.
دو تنظیمی که هیچ‌کس تغییر نمی‌دهد
تقریباً هر سوئیچری هر دوی این‌ها را در اختیار می‌گذارد و تقریباً همه آن‌ها را روی مقدار پیش‌فرض رها می‌کنند، و بیشتر آسیب از همین‌جا می‌آید.
- حاشیه. ارز دیگر باید چقدر بهتر به نظر برسد تا جابه‌جایی انجام شود. یک پیش‌فرض نزدیک به صفر روی نوفه جابه‌جا می‌شود. آن را آن‌قدر بزرگ تنظیم کنید که جابه‌جایی هزینه راه‌اندازی مجدد، دور رهاشده و داستی را که جا می‌گذارد جبران کند.
- حداقل زمان ماندن. دستگاه استخراج چه مدت باید سر جایش بماند تا دوباره اجازه جابه‌جایی داشته باشد. بدون آن، دو ارز که مدام جایشان را با هم عوض می‌کنند دستگاهی می‌سازند که روزش را به راه‌اندازی مجدد می‌گذراند.
وقتی جابه‌جایی پاسخ درست است
- هش‌ریت را اجاره می‌دهید، نه اینکه با آن استخراج کنید. خریدار ریسک ارز را بر عهده دارد و به شما بابت هش‌ریت پرداخت می‌شود، و این همان حالتی است که کل این مدل برایش ساخته شده است.
- فاصله میان ارزها واقعاً زیاد است، نه چند درصد. گاهی یک ارز آن‌قدر جابه‌جا می‌شود که رتبه‌بندی دیگر شیر یا خط نیست.
- برای فروش فوری استخراج می‌کنید و چیزی نگه نمی‌دارید، پس تنها چیزی که اهمیت دارد درآمد همین هفته است.
وقتی نیست
- یک یا دو کارت گرافیک. هزینه راه‌اندازی مجدد برای یک دستگاه کوچک همان نسبتی را دارد که برای یک دستگاه بزرگ، و درآمد اضافه‌ای که ممکن است به دست آورد در مقدار مطلق ناچیز است.
- می‌خواهید ارزی را که به آن باور دارید نگه دارید. یک سوئیچر برای همین هفته بهینه‌سازی می‌کند و بقیه را می‌فروشد، که درست برعکس این موضع است.
- الگوریتم‌های درگیر با هر تغییر به بازسازی سنگینی نیاز دارند. هزینه هر جابه‌جایی ممکن است از هر ارزشی که تفاوت رتبه‌بندی دارد بیشتر شود.
- دستگاه‌های استخراج شما از استخرهایی که میانشان جابه‌جا می‌شوید دورند. یک ارز بهتر روی سروری دوردست، وقتی شیرهای منقضی حساب شوند، ممکن است در کیف پول شما بدتر باشد.
جایگزینی که معمولاً برنده است
ارزی را به دلایلی انتخاب کنید که بیش از یک هفته پابرجا بمانند، آن را استخراج کنید، و بگذارید اثر انباشته دستگاهی که هرگز متوقف نمی‌شود کار را انجام دهد. سپس ماهانه با اعداد واقعی بازبینی کنید، نه با یک رتبه‌بندی زنده: آنچه کیف پول شما دریافت کرد، در برابر آنچه همان سخت‌افزار در همان مدت در جای دیگر دریافت می‌کرد.
این مقایسه ارزش انجام دادن دارد، و وقتی قاطع باشد ارزش عمل کردن بر اساس آن را هم دارد. فقط لازم نیست هر پانزده دقیقه انجام شود، و اگر این‌قدر مکرر انجام شود، بیش از آنچه پیدا می‌کند هزینه دارد.