استخراج از طریق LTE و اینترنت همراه

پهنای باند مشکل نیست

ترافیک استخراج بسیار ناچیز است: یک دستگاه استخراج برای هر شیر چند کیلوبایت با استخر مبادله می‌کند، بنابراین حتی یک بسته LTE معمولی ترافیک stratum صدها دستگاه استخراج را حمل می‌کند. آنچه برای استخراج اهمیت دارد تأخیر (latency) و پایداری است: هر میلی‌ثانیه اضافه، تحویل کار و ارسال شیر را به تأخیر می‌اندازد و هر اتصال مجدد، کار در جریان را از بین می‌برد. تأخیر معمول 30 تا 80 ms در LTE قابل‌قبول است؛ دشمن واقعی، نوسان آن است.

محل را برای پایداری آماده کنید

• به‌جای هات‌اسپات گوشی، از یک روتر LTE واقعی با آنتن‌های خارجی استفاده کنید؛ آنتن‌ها را تنظیم کنید و روتر را روی باندی که در آزمایش بهترین نتیجه را داشته قفل کنید.
• بررسی کنید که آیا بسته شما یک اتصال واقعی قابل مسیریابی ارائه می‌دهد یا NAT در سطح اپراتور (carrier-grade NAT)؛ استخراج پشت CGNAT کار می‌کند، اما برای دسترسی از راه دور به دستگاه‌های استخراج خود به VPN یا تونل نیاز خواهید داشت.
• سقف حجم داده را زیر نظر داشته باشید: ترافیک stratum یک دستگاه استخراج کم است، اما به‌روزرسانی‌های سیستم‌عامل، داشبوردها و ریموت دسکتاپ‌ها این‌طور نیستند.

منطقه را با اندازه‌گیری انتخاب کنید

اپراتورهای تلفن همراه ترافیک را از درگاه‌های خود عبور می‌دهند، بنابراین منطقه‌ای که روی نقشه نزدیک‌تر است، همیشه از نظر میلی‌ثانیه نزدیک‌تر نیست. آزمون تأخیر را در صفحه «شروع استخراج» از خود اتصال LTE اجرا کنید و منطقه‌ای را که پیشنهاد می‌دهد انتخاب کنید؛ اگر آنتن را جابه‌جا کردید یا اپراتور مسیریابی را تغییر داد، دوباره آزمایش کنید.

منتظر قطعی‌ها باشید و آن‌ها را مهار کنید

خطوط LTE گاه‌به‌گاه برای چند ثانیه قطع می‌شوند. نرم‌افزارهای استخراج مدرن خودشان دوباره وصل می‌شوند و ادامه می‌دهند؛ وظیفه شما این است که هزینه این وقفه‌ها را پایین نگه دارید: یک واچ‌داگ برای قفل شدن‌های نادر، اعلان‌های آفلاین‌شدن ورکر که از قبل یک وقفه کوتاه را صبر می‌کنند تا یک قطعی معمولی اعلانی ایجاد نکند، و درصد شیرهای منقضی که هر هفته نگاهی به آن می‌اندازید. اگر شیرهای منقضی کم‌کم بیشتر شدند، پیش از مقصر دانستن دستگاه استخراج، آزمون تأخیر را دوباره اجرا کنید.