راه‌اندازی یک پروکسی استخراج SSL

پروکسی استخراج SSL چیست

پروکسی استخراج یک سرور کوچک است که خودتان آن را اجاره و کنترل می‌کنید. دستگاه‌های استخراج شما به‌جای اتصال به استخر به آن وصل می‌شوند و این سرور از طرف آن‌ها یک اتصال رمزنگاری‌شده واحد با استخر برقرار نگه می‌دارد. در استخراج شما هیچ چیز تغییر نمی‌کند: همان شیرها ارسال می‌شوند، همان نام‌های ورکر استفاده می‌شوند و پرداخت‌ها یکسان هستند. چیزی که تغییر می‌کند، مسیر است.

به آن پروکسی SSL می‌گویند، چون اتصال بین پروکسی شما و استخر با TLS رمزنگاری می‌شود. دستگاه‌های استخراج شما فقط با سرور خودتان، روی پورتی که خودتان انتخاب می‌کنید، ارتباط دارند؛ بنابراین شبکه‌ای که نام میزبان استخر یا پورت‌های استخراج را مسدود می‌کند، چیزی نمی‌بیند که آن را بشناسد.

چه زمانی واقعاً به آن نیاز دارید

بیشتر ماینرها هرگز به پروکسی نیاز ندارند. فقط زمانی سراغ آن بروید که یکی از این موارد صادق باشد.

• ارائه‌دهنده اینترنت یا کشور شما نام میزبان استخر یا پورت‌های استخراج را مسدود می‌کند و تغییر DNS مشکل را حل نکرده است.
• دستگاه‌های استخراج را در بیش از یک مکان اجرا می‌کنید و می‌خواهید همه از یک مسیر واحد به استخر برسند.
• دستگاه‌های استخراج زیادی پشت یک اتصال کند یا ناپایدار دارید و می‌خواهید به‌جای ده‌ها اتصال، یک اتصال به بیرون داشته باشید.
• استخر به شما اطلاع می‌دهد که همان نام ورکر از چند کشور استفاده می‌شود و آن دستگاه‌ها واقعاً همه متعلق به شما هستند.

اگر هیچ‌کدام از این‌ها صادق نیست، پروکسی فقط دستگاهی اضافه می‌کند که ممکن است از کار بیفتد. مستقیم استخراج کنید.

چرا هشدار نام ورکر مشترک را برطرف می‌کند

داشبورد شما وقتی یک نام ورکر از بیش از یک مکان دیده شود هشدار می‌دهد (دو منطقه سرور استخراج کافی است، حتی داخل یک کشور)، چون از دید استخر این‌طور به نظر می‌رسد که همان نام توسط بیش از یک نفر استفاده می‌شود. اگر دستگاه‌های استخراج شما واقعاً پراکنده باشند، هرکدام به‌عنوان یک مبدأ جداگانه نمایش داده می‌شود.

ارسال همه آن‌ها از طریق یک پروکسی یعنی استخر فقط یک مبدأ می‌بیند و هشدار متوقف می‌شود. دادن نام ورکر جداگانه به هر دستگاه استخراج همین مشکل را بدون پروکسی حل می‌کند و وقتی همه دستگاه‌ها در یک مکان هستند، پاسخ ساده‌تری است.

آنچه نیاز دارید

• یک سرور مجازی کوچک در کشوری که بتواند به استخر دسترسی داشته باشد. ارزان‌ترین پلن کافی است: پروکسی بایت‌ها را منتقل می‌کند، هش نمی‌کند.
• دسترسی root روی آن و امکان باز کردن یک پورت ورودی برای دستگاه‌های استخراج شما.
• نام میزبان استخری که می‌خواهید به آن برسید، از فهرست پایین‌تر.

ساده‌ترین راه‌اندازی: stunnel

stunnel یک اتصال ساده را درون TLS قرار می‌دهد. دستگاه‌های استخراج شما روی پورت خودتان با پروکسی از stratum ساده استفاده می‌کنند و stunnel با استخر از طریق TLS ارتباط برقرار می‌کند. آن را از مخازن توزیع خود نصب کنید، سپس از پیکربندی‌ای با این شکل استفاده کنید.

[mining]
client = yes
accept = 0.0.0.0:4444
connect = de.quantus.herominers.com:1155
verifyChain = no

سرویس را راه‌اندازی کنید و یک دستگاه استخراج را با یک URL ساده stratum به آدرس پروکسی خود روی پورت 4444 هدایت کنید. اگر نرم‌افزار استخراج وصل شد و شیرها پذیرفته شدند، مسیر کار می‌کند. فقط پس از آن بقیه دستگاه‌ها را منتقل کنید.

خط connect را با میزبان و پورت ارزی که استخراج می‌کنید جایگزین کنید. خط accept را روی آدرسی نگه دارید که دستگاه‌های استخراج شما بتوانند به آن برسند و هیچ چیز دیگری نتواند: پروکسی‌ای که برای کل اینترنت باز باشد، توسط غریبه‌ها پیدا و استفاده خواهد شد.

جایگزین: nginx stream

اگر روی پروکسی از قبل nginx اجرا می‌شود، ماژول stream آن همین کار را انجام می‌دهد و همه چیز را در یک فایل پیکربندی نگه می‌دارد.

stream {
  server {
    listen 4444;
    proxy_ssl on;
    proxy_pass de.quantus.herominers.com:1155;
  }
}

برای این کار nginx باید با ماژول stream ساخته شده باشد که بیشتر بسته‌های توزیع‌ها آن را دارند. nginx را دوباره بارگذاری کنید و دقیقاً مانند بالا با یک دستگاه استخراج آزمایش کنید.

هدایت دستگاه‌های استخراج به آن

در هر دستگاه استخراج فقط آدرس استخر را تغییر دهید. آدرس کیف پول، نام ورکر و همه گزینه‌های دیگر همان‌طور که هستند باقی می‌مانند.

-o stratum+tcp://YOUR-PROXY-IP:4444 -u YOUR_WALLET.rig1 -p x

حتی پشت پروکسی هم به هر دستگاه استخراج نام ورکر جداگانه بدهید. پروکسی پنهان می‌کند که آن‌ها کجا هستند، بنابراین نام ورکر تنها چیزی است که در داشبورد آن‌ها را از هم جدا می‌کند.

به کدام میزبان وصل شوید

Quantus اتصال TLS و stratum ساده را روی یک پورت ارائه می‌دهد: de.quantus.herominers.com:1155. همه ارزهای HeroMiners در ادامه فهرست شده‌اند. منطقه‌ای را انتخاب کنید که به پروکسی شما نزدیک‌تر است، نه به دستگاه‌های استخراج شما: پروکسی همان دستگاهی است که اتصال را نگه می‌دارد.

• Alephium: alephium.herominers.com
• Beam: beam.herominers.com
• Conflux: conflux.herominers.com
• Ergo: ergo.herominers.com
• Ethereum Classic: etc.herominers.com
• Iron Fish: ironfish.herominers.com
• Kaspa: kaspa.herominers.com
• Monero: monero.herominers.com
• Pearl: pearl.herominers.com
• QRL: qrl.herominers.com
• Quai Network: quai.herominers.com
• Quantus: quantus.herominers.com
• Ravencoin: ravencoin.herominers.com
• Salvium: salvium.herominers.com
• Warthog: warthog.herominers.com
• Xelis: xelis.herominers.com
• Zano: zano.herominers.com
• Zephyr: zephyr.herominers.com

صفحه هر استخر، نام‌های میزبان منطقه‌ای و پورت‌های خود را در صفحه «شروع استخراج» فهرست می‌کند. پیشوند منطقه را جلوی نام میزبان قرار دهید، برای مثال de.quantus.herominers.com.

اشتباهات رایج

• باز گذاشتن پورت پروکسی برای کل اینترنت. با یک قانون فایروال آن را به آدرس‌های خودتان محدود کنید.
• اجاره پروکسی در همان کشوری که مسدودسازی را انجام می‌دهد. کشوری را انتخاب کنید که بتواند به استخر دسترسی داشته باشد.
• منتقل کردن همه دستگاه‌های استخراج به‌یک‌باره. یکی را منتقل کنید، شیرهای پذیرفته‌شده را تأیید کنید و سپس بقیه را منتقل کنید.
• انتظار هش‌ریت بیشتر. پروکسی مسیر را تغییر می‌دهد، نه کار را؛ اگر هم تأثیری داشته باشد، چند میلی‌ثانیه اضافه می‌کند.
• فراموش کردن وجود پروکسی. پروکسی دستگاه دیگری است که ممکن است از کار بیفتد، پس مانند یک دستگاه استخراج آن را زیر نظر داشته باشید.

آیا ارزشش را دارد

اگر یک مسدودسازی اصلاً مانع استخراج شما شده است، بله: پروکسی ارزان‌ترین راه برای دور زدن آن است. اگر فقط می‌خواهید یک هشدار را از داشبورد خود پاک کنید، دادن نام ورکر جداگانه به هر دستگاه استخراج رایگان است و همان کار را انجام می‌دهد. وقتی سراغ پروکسی بروید که مشکل مسیر است، نه نام‌ها.